Rozdział 21. Miłość jest pożądaniem ciała i duszy

Temari uśmiechnęła się z ponurą satysfakcją.

- Powiedzmy to sobie wprost. Nie mam się w co ubrać – podsumowała. Niespecjalnie ją to martwiło. – Po prostu powiem temu bałwanowi, żeby wybrał jakieś normalne miejsce, albo nici z rendez-vous.

Ino i Karui wymieniły spojrzenia.

Niezbyt dobrze się dogadywały, ale w temacie jej garderoby nagle obrały wspólny front.

- To jest niemożliwe. Przewinęła mi się wczoraj przed oczami jakaś fioletowa sukienka – powiedziała Karui, marszcząc czoło w wyrazie zamyślenia.

Rozdział 20. Szczerość jest przywilejem odważnych

Sakura siedziała na łóżku w swoim pokoju i z rosnącą irytacją słuchała przedłużającej się rozmowy telefonicznej. W końcu szturchnęła Ino w ramię.

- Muszę kończyć, mamo, porozmawiamy w domu – powiedziała  blondynka do telefonu.

Rozmowa przedłużyła się o kolejne pięć minut, w czasie których Sakura gapiła się bezmyślnie w plakat „The Gazette”, który wisiał na ścianie. Potem przeniosła wzrok na koleżankę.

Rozdział 19. Kochać coś to znaczy zdawać sobie sprawę, że można to stracić

Ino była zdziwiona własną śmiałością.

Nigdy wcześniej nie przyszło jej do głowy pierwszej pocałować chłopaka, który faktycznie nie był jej chłopakiem. Takie działania byłyby wyrazem desperacji, a ona nie chciała nikomu się narzucać.

Obecna sytuacja w jakimś sensie ją przerosła. Gaara był blisko, ich twarze dzieliło tylko kilka centymetrów. Słowa, które wypowiedział, przeniknęły do jej mózgu i spowodowały dziwną, czysto fizyczną reakcję. Serce biło w przyspieszonym tempie, zaś Ino zastygła w oczekiwaniu nie chcąc w tej chwili niczego innego poza tym, żeby Gaara jej dotknął.

Gdy posłużył się tym śmiesznym argumentem trzeciej randki, żeby się wycofać, emocje wzięły nad nią górę.

Rozdział 18. Możesz mnie pocałować, jeśli chcesz

Wnętrza pociągów linii SkyLiner przypominają bardziej pokład samolotu niż przedział pociągu – przynajmniej gdy weźmie się pod uwagę siedzenia rozstawione w dwóch rzędach przodem do kierunku jazdy i wąską przestrzeń między nimi.

Ale nie sentyment do podróży samolotem kierował wyborem tego środka lokomocji.

Busy z lotniska Narita do centrum Tokio, podobnie jak kolej podmiejska, są zdecydowanie zbyt zatłoczone. Gaara wolał odżałować te kilkaset jenów w zamian za większy komfort podróży. Na szczęście podróżował w takim towarzystwie, że kwestia wyboru: wyższa cena biletu, czy przejażdżka zatłoczonym busem, nie budziła sporów.

Rozdział 17. Kobiety należy kochać, lecz nie próbować zrozumieć

Temari wyszła z salonu ze spuszczoną głową. Z perspektywy postronnego obserwatora sprawiała wrażenie osoby zawstydzonej, która z pokorą przyjęła reprymendę – i tak chciała wyglądać.

Dłonie zaciskała w pięści, przyjmując to za dobry sposób, żeby skierować złość gdzie indziej i nie wybuchnąć – nie chciała się wykłócać z ojcem. Nie wolno jej było tego robić, przez wzgląd na konieczność okazywanie szacunku – a także dlatego, że byłoby to niepotrzebnym wywoływaniem awantur.